InterviewStoriesTekst

Goochelaar Maxime Mandrake over vergeetachtigheid en faalangst: ‘Als een truc mislukt, heb ik altijd een plan B’

Maxime MandrakeDe jonge goochelaar Maxime Mandrake praat gepassioneerd over zijn beroep. © Romy Geerts

Maxime Mandrake (21) is goochelaar in hart en nieren. Op zijn negen jaar leerde hij zijn eerste goocheltrucs en nu, twaalf jaar later, treedt hij op voor volle zalen. Maar wat doe je als stress en faalangst je optreden overnemen?

Als een goocheltruc mislukt tijdens een performance, hoe reageer je daar dan op?
‘Wanneer een truc dreigt te mislukken, heb ik altijd een plan B. Ik doe mijn best om ervoor te zorgen dat het publiek hier niets van merkt. Als voordeel heb ik dat het publiek niet weet wat er gaat gebeuren en dat geeft mij de mogelijkheid om mij te herpakken en te zeggen: “Ah, was dat je kaart niet? Dat is niet erg, wat was je kaart dan wel?” Dan vind ik discreet de juiste kaart terug en laat ik die verschijnen.’

Is het al eens voorgevallen dat een plan B ook mislukt?
‘Dat is gelukkig nog nooit gebeurd. Als ik twee goocheltrucs na elkaar laat mislukken, verander ik van beroep (lacht).’

Ben je al eens belangrijke attributen vergeten tijdens een show?
‘Ja, dat gebeurt mij net iets te vaak (lacht). Ik ben een ongelooflijk chaotische jongen. Het is al eens voorgevallen dat ik arriveerde op een show en besefte dat ik mijn kostuum niet mee had. Ik kwam van ver, dus kon niet meer terug om het te gaan halen. Gelukkig zijn mijn ouders vaak niet ver weg en helpen ze mij dan met de materialen. Ik ben ook al eens mijn duiven vergeten en zonder mijn duiven kan ik mijn show niet geven. Dan vraag ik om hulp en stellen we de show een klein beetje uit, tot iemand de duiven komt brengen. Sinds dat moment maak ik lijstjes zodat ik zeker niets vergeet.’

‘De vijf minuten voor de show zijn zenuwslopend. Vanaf dat ik op het podium sta, is er geen probleem meer’

Als je jouw kostuum vergeet, kan de show dan niet doorgaan?
‘Het is moeilijk om een show te geven zonder kostuum, vooral omdat mijn kostuum voorzien is van genoeg zakken voor mijn duiven. De show zal wel kunnen doorgaan, maar niet op de manier die ik voorzien heb. Ik heb er wel al over nagedacht wat ik zou doen in die situatie. Ik denk dat ik dan een gewoon klassiek kostuum zou aandoen. Dan heb ik niet al mijn zakken zoals gewoonlijk, maar dan ben ik nog steeds classy gekleed.’

Ben je zelfzeker over je shows?
‘Ik moet toegeven dat dat niet altijd het geval is. Een show die ik niet goed heb voorbereid, geeft mij stress. Ook de vijf minuten voor de show zijn zenuwslopend. Vanaf dat ik op het podium sta, is er geen probleem meer. Dan vergeet ik al die momenten van stress en doe ik mijn best om alles goed te laten verlopen. De stress vooraf is normaal. Ik vind het goed dat ik stress heb voor mijn optreden, omdat ik mij zo beter kan concentreren en beter presteer. Het is vergelijkbaar met een examen. Voor een examen heb je stress en bereid je je mentaal voor. Eens je aan het examen begint gaat het allemaal vanzelf.’

Wat doe je om te kalmeren net voor een show?
‘Ik mediteer en doe ademhalingsoefeningen om mezelf een beetje te kalmeren. Daarna controleer ik op mijn checklist of dat al mijn materiaal, muziek en techniekers klaar staan. Eens dat ik alles heb nagekeken en goedgekeurd, beginnen we met de show.’

Heb je als goochelaar weleens te maken gehad met faalangst?
‘Natuurlijk heb ik faalangst, net zoals iedereen. Falen kan op financieel vlak een probleem vormen, omdat ik met goochelen mijn boterham moet verdienen. Als een show niet goed gaat, probeer ik hem te verbeteren of zelfs een andere te maken. Maar als het niet lukt, dan lukt het niet. Falen is geen ramp, ik riskeer mijn leven of carrière niet.’

Is er ooit al een show geweest waarbij het publiek niet enthousiast was?
‘Tuurlijk, dat kan gebeuren. Er is een verschil tussen mijn eigen shows en die van klanten. Naar mijn shows komen geïnteresseerden die bereid zijn om zich in te leven en een toffe avond te beleven. Maar wanneer ik word ingehuurd door externe klanten weet ik nooit welk publiek ik kan verwachten. Het gebeurt dat ik moet optreden op een personeelsfeest en iedereen druk bezig is met praten, wanneer ik op het podium verschijn. Als ik dan probeer om wat sfeer te maken, kijken ze mij aan met een blik die zegt: “Ik wil graag praten met een collega en er komt iemand dat hier verstoren om te goochelen.” Toch blijf ik volhouden en proberen het publiek te engageren. Meestal werkt het goed, maar het klopt dat het publiek soms wat kouder reageert.’

Op welke manier probeer je dan meer ambiance te creëren?
‘De mensen waarvan ik zie dat ze koel reageren, zal ik bij mij op het podium vragen. Ook probeer ik voldoende te bewegen en actief te zijn. Als dat niet werkt, haal ik mijn geheime trucs boven om ze te betoveren.’

‘Het is mij al meerdere keren overkomen dat een bepaalde truc niet werkte en ik een oplossing vond die beter was dan datgene wat ik had gepland’

Hoe vaak gebeurt het dat de vrijwilliger niet reageert zoals voorzien?
‘Het gebeurt niet vaak dat een vrijwilliger niet luistert of doet wat ik vraag. Dat komt omdat ik meestal tijdens mijn show vrijwilligers selecteer op basis van hun uitstraling. Ik wil niet dat ze mijn show gaan storen door de vedette of clown uit te hangen. Wanneer het toch gebeurt, zal ik deze persoon vriendelijk vragen om terug op zijn plaats te gaan zitten.’

Vind je het moeilijk om op het podium te improviseren?
‘Nee, ik improviseer ongeveer drie vierde van mijn show. Ik schrijf een structuur neer om het verloop van de show te herinneren zodat ik geen truc vergeet, maar op vlak van tekst schrijf ik niets op. Dat komt omdat je niet kan voorzien wanneer iemand in de zaal iets wil vertellen of commentaar geeft. Door te improviseren creëer je een band met je publiek en dat is niet onbelangrijk. Wanneer een goocheltruc niet wil lukken, moet ik ook improviseren. Het is mij al meerdere keren overkomen dat een bepaalde truc niet werkte en ik een oplossing vond die beter was dan datgene wat ik had gepland.’

Wat zou je beginnende goochelaars meegeven als raad?
‘Ik zou elke beginnende goochelaar aanraden om te starten bij de geschiedenis van de magie. Deze kunstvorm is al meer dan 2000 jaar oud en had als doel om mensen te laten geloven dat ze in het bezit waren van bepaalde superkrachten. Heel wat goochelaars zijn vergeten dat magie in de eerste plaats mensen moet laten dromen. Ook raad ik beginnende goochelaars echt aan om eerst te leren hoe het vroeger werd gedaan, alvorens zelf iets nieuws te proberen. Daardoor zal je beter en sneller evolueren.’

Tekst: Bé De Koninck, Julie Camberlin, Romy Geerts, Indu Gorris en Sarah Van Evercooren, foto: © Romy Geerts