LokaalOpinieTekst

Knuffelparadijs van Charlemagne Palestine in het Antwerpse M HKA

“””Hhheiligggkkkarrrousellldddommm”””, ja hoor, je leest het goed. De beroemde performer, muzikant en beeldende kunstenaar Charlemagne Palestine schittert in het M HKA met zijn nieuwste creatie. De “””Hhheiligggkkkarrrousellldddommm””” is een werk dat bestaat uit allerlei pluchen knuffels en piano’s, voorwerpen die de kunstenaar typeren. Een groot deel van de pluchen knuffelbeesten komt uit tweedehandswinkels. Door deze te hergebruiken geeft de kunstenaar de afgewezen knuffels een nieuw leven. Hoe komen ze hier anders tot leven? Hij gebruikt ze om altaren mee te maken of hij hangt ze op aan muren die hij zelf heeft opgebouwd. Kortom, in Palestine’s ogen worden ze getransformeerd tot niets minder dan heilige objecten.

De knuffelbeestjes zijn niet zomaar knuffelbeetjes volgens de kunstenaar heilige objecten. © Kautar Doukali

What about the artist?

De New Yorks-Brusselse Charlemagne Palestine is algemeen bekend voor zijn werk met muziek en video en zijn befaamde performances. Ook zijn fantasie met knuffelbeesten is niemand ontglipt. In veel van zijn werken vinden we ze terug. In de jaren zestig en zeventig was hij een avant-gardecomponist. Hij maakte deel uit van een generatie jonge kunstenaars die volop experimenteerden. In de jaren zeventig verbreedde hij zijn kunstpraktijk met allerlei video’s en standbeelden. Daarnaast behoorde de kunstenaar ook tot de underground scène, een kunststroming die zich afzet tegen de bestaande normen rond kunst. Met zijn toch wel indrukwekkende werken neemt hij afstand van de academische en formele strekkingen.

De meeste knuffels komen uit tweedehandswinkels. © Kautar Doukali

Een kleurrijke ruimte met opvallende verlichting, buitengewone geluiden, ontelbare knuffelberen en een piano. Het werk van Palestine neemt je mee naar een droomwereld. Er hingen overal knuffels aan de muur. Pas later vielen mijn ogen op de slingers, de discobal, de piano en het net gevuld met ballen dat aan het plafond hing. De muziek die op de achtergrond speelde gaf me een hypnotiserend gevoel. Het leek alsof ik in een alternatieve dimensie belandde. De levendige aspecten in deze ruimte trokken meteen mijn aandacht. Hoe meer ik het werk observeerde, hoe meer ik me de vraag stelde hoe de kunstenaar op het idee kwam om zoiets fascinerend te realiseren.

Als student betaal je op donderdagen tussen 18u en 21u één euro om de tentoonstelling te bezichtigen. Een spotprijs toch? De voorstelling loopt nog tot 5 mei 2019.

Tekst en foto’s: © Kautar Doukali