InterviewStoriesTekst

Modestudent Zain (26): ‘In mijn ogen bestaat te laat niet’

Voor de 26-jarige en kersverse student Zain Bedja is het nog even wennen om weer op de schoolbanken te zitten. Na vier jaar werken, besloot hij om dit jaar mode te volgen aan het Kask in Gent. Nu is hij vastberaden maar ooit was dat anders. ‘Als mijn werk niet wordt geapprecieerd, so be it. Ik heb al erger meegemaakt.’

‘Of ik zenuwachtig ben? Ja toch wel. Ik heb stress, omdat ik denk dat ik het niet ga halen. Gisteren zei een docent iets dat als Chinees in mijn oren klonken. Die woorden ben ik vollenbak gaan googlen om toch al een beetje voorkennis te kunnen opdoen. Er staan nog altijd geen cursussen online. Pisses me off. Anders had ik die al kunnen doornemen. Daarom zoek ik nu alles al op wat ik kan en maak ik daar een samenvatting van. Ik ben dus al busy en er zijn nog niet eens opdrachten gegeven!’ (lacht)

Die stress, of beter onzekerheid, heeft de Zuid-Afrikaanse Zain volgens hem grotendeels te danken aan zijn omgeving en het verleden. Al van zijn zestiende droomde Zain ervan om mode te studeren. Maar zijn Engelstalige vader is er van overtuigd dat die studies je niets dan een arme toekomst geven. Sindsdien worstelde Zain met zichzelf carrière gewijs. Gehoorzaam als hij is, ging Zain studeren aan de universiteit in Gent. Hij volgde er de richting Pedagogische en psychologische wetenschappen, maar dat bleek al snel niets voor hem te zijn.

Het jaar daarna probeerde hij de richting Sociaal werk aan de Plantijn Hogeschool, die toen nog zo heette. Ook dat was niet echt Zain zijn meug. Maar van zijn ouders moest hij een richting studeren waarin hij altijd aan de slag kon gaan. Dat maakte hem radeloos. Tot hij besloot om de cursus lichttechnieken te gaan volgen aan Syntra, het opleidingscentrum voor zelfstandigen. Toen hij twee jaar geleden die cursus behaalde, werd dat moment een kantelpunt voor zijn motivatie . Het gaf hem meer zelfvertrouwen om te doen wat hij wilde.

Modestudent, Zain Bedja, is niet langer bang om te doen wat hij altijd al wilde doen.

Afbrekende omgeving
‘De grootste factor voor mijn onzekerheden? Dat zal mijn opvoeding zijn. En ook de situatie van mijn schoolloopbaan. Ik heb nooit hulp voor school gekregen van thuis uit. Het was eerder ik die mijn moeder wat bijleerde.’ Dat zorgde ervoor dat zijn moeder zijn jongere broer beter heeft kunnen begeleiden.

‘Daarnaast heeft mijn vader me ook altijd gezegd wat ik moest doen. Van hem heb ik het meegekregen dat ik nooit goed genoeg was. But I’ve been around. Er kan niets ergers meer gebeuren. Ik ben bang om te buizen op de theoretische vakken maar als een docent mij gaat keuren op mijn praktijkvakken, dan heb ik helemaal geen schrik meer.’

Asshole-praktijken
‘Mijn omgeving heeft wel een grote invloed op mij. Ik merk dat nu ik mode doe. Niet iedereen is daar blij mee. Veel mensen zijn verrast dat ik die richting uiteindelijk toch ben gaan doen. Veel van hen hadden het al niet verwacht dat ik het ingangsexamen zou halen. Ikzelf eerlijk gezegd ook niet. Maar ik voel juist van die personen veel envy. Zwoar.’

Zoiets zet je aan het denken, toch? Zain: ‘Klopt, sommigen zijn blij voor mij. Toch ik heb ook al asshole-praktijken van anderen meegemaakt. Iemand van wie ik de naam liever niet vermeld, was eerst blij, maar daarna deed hij een venijnige actie. Hij vond het opeens nodig om te gaan klikken bij mijn moeder over wat ik in mijn privéleven heb gedaan. Van waar die jaloezie komt, is mij nog altijd een raadsel.’

‘Niet iedereen heeft een even vlekkeloos parcours afgelegd.’

Nooit te laat
Enkele jaren geleden twijfelde Zain al om mode te gaan studeren. De tijd was er toen nog niet rijp voor volgens hem. Of beter gezegd, hijzelf was nog niet mentaal waar hij nu is. Hij voelt zich nu sterker en laat zich niet meer door andere factoren beïnvloeden in wat hij graag wil doen. Zain hoopt dat ook anderen die een passie hebben, naar hun buikgevoel blijven luisteren en ooit de moed vinden om de sprong te wagen. Volgens hem is het nooit te laat om te beginnen met wat je echt graag doet.

‘Er zijn genoeg mensen die pas op een oudere leeftijd succesvol zijn geworden. In mijn ogen bestaat te laat niet. Het probleem zit hem in de term van op tijd. Zeker met wat de maatschappij daaronder verstaat. Dat is voor de maatschappij op je achttiende jaar besluiten wat je voor de rest van je leven zal doen. In andere landen kan je op een latere leeftijd afstuderen. In Duitsland bijvoorbeeld, heb ik van een vriend gehoord, studeren mensen pas af op hun dertig jaar. Daar is dat normaal. Hier moet je tegen je vijfentwintigste afgestudeerd zijn én weten wat je wil én je moet financieel gesetteld zijn. Ik vind dat echt absurd. Niet iedereen heeft een even vlekkeloos parcours afgelegd.’

 

Tekst & foto: Indu Gorris ©