Op 28 maart stonden The Kooks in de Lotto Arena. De Britse indierockband stond voor het eerst sinds hun optreden op Rock Werchter van afgelopen zomer weer op Belgische grond. De tour is het vervolg op het laatste album ‘Let’s Go Sunshine’, dat de groep eind augustus uitbracht.

Met Let’s Go Sunshine is de band al toe aan zijn vijfde studioalbum. Frontzanger Luke Pritchard liet zich in een aantal interviews al ontvallen dat deze laatste plaat ingaat tegen wat we van The Kooks gewend zijn. Ook tijdens het optreden in de Lotto Arena vertelt hij bij wijze van introductie: ‘We maken organische muziek. We plaatsen onszelf niet graag in een hokje, maar maken muziek die we zelf leuk vinden.’ Voor de ongeruste fans voegde hij daar nog lachend aan toe: ‘Geen zorgen, we spelen straks sowieso ook Naïve. Dat staat zo in ons contract.’

 

 

Empathie en respect naar de fans toe is trouwens een constante doorheen de show. Pritchard zingt geen drie nummers na elkaar zonder tussendoor in de zaal te checken of iedereen nog oké is. Dat is één van de sterktes van de band. Vijftien jaar, en meerdere hitnummers later, is de band heel nederig gebleven. Ze lijken nog steeds de vier enthousiaste studenten die muziek maken voor het plezier, zoals in de beginperiode. Zij het dan dat de originele bezetting door de jaren heen al enkele wissels kende.

 

Subtiele setlist

Na een meer dan verdienstelijke poging tot publieksopwarming van het voorprogramma Blossoms, ook een band van Britse bodem, maken The Kooks hun opwachting. De setlist van de showcase is slim opgesteld. Meteen knalt de groep een aantal van hun ‘gouwe ouwen’ na elkaar door de boxen. De band zet meteen ‘Always Where I Need To Be’, ‘Sofa Song’ en ‘Eddie’s Gun’ in. Om vervolgens meteen de brug te maken naar de nu al 00’s klassieker ‘She Moves In Her Own Way’.

Nadat het publiek opgewarmd is heeft de band genoeg krediet verworven om hun nieuwe album in het concert binnen te loodsen. Hoewel de zaal voelbaar niet volledig uitverkocht is, reageert het publiek overwegend positief op de vooralsnog minder bekende nummers. Deels omdat er, ondanks Pritchards waarschuwing dat de nieuwe plaat ‘anders’ is, toch ook hier weer een duidelijke The Kooks-laagje rond de nieuwe nummers zit.

Dat er aan frontman Luke Pritchard ook geen al te beroerde danser is verloren gegaan, bewijst hij nummer na nummer. Hij danst, spingt en shufflet het hele podium rond. Het overgrote deel van hun songs nodigt daar ook toe uit. Toch worden de spontane choreografieën af en toe afgewisseld met een ingetogen moment. Zo ook wanneer het nummer ‘See Me Now’ aanbreekt. Het liedje is opgedragen aan de vader van Pritchard, die stierf toen de zanger nog een kind was. Pritchard schaart zich, happend naar adem, achter de piano en de overige bandleden verdwijnen even van de scène. De zaklampen schieten de lucht in en het geheel vormt een mooie adempauze tussen de uptempomelodieën.

 

You’re so naïve, yet so

Na een oorverdovend applaus en een schijnbare aftrede roept het publiek de band weer op het podium voor een onvermijdelijk bisnummer. Het obligatoire, en schijnbaar contractueel verplichte, Naïve kon niet ontbreken. Het nummer stond mee aan de basis van hun grote bekendheid en de jongens spelen het meer dan tien jaar later dan ook nog altijd vol overgave voor hun fans. Zeggen dat de Lotto Arena op zijn grondvesten daverde zou overdreven zijn, daarvoor zat de zaal simpelweg niet vol genoeg. Maar The Kooks deden er alles aan om hun fans te geven waarvoor ze kwamen. En dat is zeker gelukt.

 

Tekst & foto: © Eline Tuyaerts