Kringloopwinkels zijn de laatste tijd populairder dan ooit. Het brengen van spullen die je niet meer gebruikt en tegelijkertijd nieuwe vondsten doen. Tweedehands dingen worden door het gros niet meer gezien als prullaria maar als heuse ‘vintage’ items. Hoe vaak was het niet dat ik thuiskwam met iets van de kringloop en me dan afvroeg wie heeft dit nou weg gedaan? Wat voor persoon was de vorige eigenaar? Lijk ik op hem/haar?

Ik kwam er pas thuis achter. In mijn tas, waarvoor ik twee euro betaalde, zat een kopie van iemands rijbewijs. De vorige eigenares. Vanaf dat moment spookte het al in mijn hoofd, ik moet met haar in contact komen. Naast de kopie van het rijbewijs vond ik een boodschappenlijstje en een autokeuring bewijs uit 2013, mét een adres erop vermeld. Nu vond ik zomaar aanbellen bij een onbekende wel een grote stap, maar online was niks te vinden. Geen facebook, LinkedIn, Twitter of Instagram, geen email adres, ze stond zelfs niet in het (online) telefoonboek.

‘Oh wat grappig! Kom maar even binnen.’ Na al mijn moed te hebben verzameld, besloot ik aan te bellen bij het adres, op een andere manier ging het niet lukken. ‘Ik dacht dat ze de spullen nog controleerden bij de kringloop, blijkbaar niet erg goed.’ Nadat ik een kop muntthee kreeg aangeboden gingen we samen zitten. ‘Dus je kwam me mijn papieren even terugbrengen, dat is aardig.’ Tegenover me zit de intussen gepensioneerde Barbara. ‘Gelukkig is het niet bij de verkeerde terecht gekomen, maar ik neem aan dat je dit niet meer nodig hebt?’ Ze neemt de papieren terug, waarschijnlijk voor in de papierbak als ik weg ben.

‘Welke schoenmaat heb je? Ik heb nog laarzen staan die ik ook ga wegbrengen’

Coca
Mijn eerste vraag meteen is of ze de tas nog herkent. ‘Ja nou ik geloof dat ik die in november heb afgegeven. Hij is van mijn moeder geweest en ik heb hem daarna een tijd gebruikt wanneer ik Coca uitliet.’ Het beestje ligt met haar grijze snoet rustig in de mand. Het is een oude zwerfhond uit Spanje en ze woont inmiddels al zes jaar bij Barbara, maar dat was in het begin niet gemakkelijk. ‘Ze was ontzettend bang, soms nog steeds bij onverwachte bewegingen. We kregen een volwassen hond maar het voelde alsof we een puppy moesten opvoeden zo was ze ook nog niet zindelijk.’ Honden heeft Barbara al veel gehad, kinderen daarentegen niet.

‘Ik heb nooit de behoefte gehad om kinderen te hebben. Mijn grote hobby is reizen ik had een drukke baan en bleef eigenlijk nooit lang op een plek. Kinderen passen dan ook niet in zo’n levensstijl.’ Ook nu staat er weer een verhuizing op de planning, vandaar ook de grote opruim. ‘Over een jaar verhuizen we weer naar een andere stad. We zagen een leuk appartementje in Eindhoven. En na twaalf jaar in Maastricht is het weer tijd voor iets nieuws. Dat houdt je jong.’

Amsterdam
Oorspronkelijk komt Barbara uit Amsterdam, ze studeerde er strafrecht en heeft er een tijd gewerkt als stewardess. ‘Tijdens mijn studententijd vloog ik samen met vriendinnen voor KLM (Koninklijke Luchtvaart Maatschappij) vanaf Schiphol. Ik heb toen ontzettend veel van de wereld kunnen zien daar is ook echt mijn passie voor reizen ontstaan. Ja het was niet altijd makkelijk om het te combineren met mijn studie, maar voor een interessante vlucht wilde ik wel eens een examen laten schieten.’

Na haar studie strafrecht werkte Barbara fulltime met gedetineerden. ‘Nog nooit heb ik me onveilig gevoeld, het zijn ook maar gewoon mensen. Ik had als het ware een toezichthoudende functie, wanneer gevangen dachten dat hen onrecht werd aangedaan kwam ik als tussenpersoon om te ‘onderzoeken’ of dit ook echt waar was. Het was beleid dat we nooit wisten waarvoor diegene vast zat, zodat we geen vooroordelen konden hebben. Enkel af en toe herinnerde je je nog de krantenkoppen en kon je de link wel leggen.’

‘Kinderen hebben nooit in mijn levensstijl gepast’

Privacy
De reden waarom ik niks over Barbara kon vinden online werd al snel duidelijk. ‘Ik hecht veel waarde aan privacy. Om die reden heb ik Facebook ook verwijderd, ik mis het totaal niet. Ik sta ook niet in het telefoonboek en ik ben dan ook erg voorzichtig als het om online gaat.’ Zelfs bij mij is ze voorzichtig. ‘Je mag het gerust publiceren, maar niet met mijn achternaam of foto. Ik vind alles staat tegenwoordig maar online en voor mij hoeft dat niet, iedereen kan erbij, nee dankje, dan ben ik liever voorzichtig.’

Al met al ben ik een uur daar geweest hebben we gepraat over van alles, email adressen uitgewisseld en raadde Barbara me aan om echt eens na te denken over stewardessen werk. ‘Als je van reizen houdt, echt doen! Ze zoeken weer mensen bij KLM, als ik nog in mijn studententijd zat, had ik het zo weer gedaan.’ De eerstvolgende bestemming voor een reis is het Midden Oosten en daarna een verhuizing naar Eindhoven dus wat uitstapjes naar de kringloop staan zeker nog op de planning. ‘Ik heb nu je mailadres dus ik stuur nog een mailtje voordat we gaan, dan kun je nog een voorselectie doen.’

Tekst en foto: © Lune Bernstein