Na de eerste halve finale van Eurovisiesongfestival op dinsdag weten we één ding zeker: de Belgische zanger Eliot zal er niet bij zijn op de grote finale van zaterdag. In zijn plaats stootten 10 andere deelnemers door. Ook vandaag vallen er weer finaletickets te bemachtigen. Wij beoordeelden alle deelnemers van de tweede halve finale en schatten hun kansen in.

 

Armenië: Srbuk – Walking out

Na de blamage van vorig jaar (15de in de halve finale) vonden de Armenen dat het weer tijd was om te scoren. Daarvoor hoopt het op een stunt van de 25-jarige Srbuhi Sargsyan, kortweg Srubuk. Haar lied ‘Walking out’ is een zeer compleet nummer. Het wisselt ingetogen momenten af met explosiviteit en karakter. De song en performance zullen ongetwijfeld in de smaak vallen bij de het brede publiek.

Ierland: Sarah McTernan – 22

Zoals gebruikelijk kiest Ierland ook dit jaar voor een popsong. ‘22’ van de 25-jarige Sarah McTernan is een typische liefdesballad die ondanks de leuke tune toch snel gaat vervelen. Het lied gaat over twee geliefden in een doorsnee straat en zo voelt het ook. De song heeft een te hoog girl-next-door gehalte. Wat ons betreft verdient Sarah dan ook geen plaats in de finale. Misschien moet Ierland volgend jaar wat unieker uit de hoek komen.

Moldavië: Anna Odobescu – Stay

Moldavië probeert het dit jaar met het lied ‘Stay’ en de 27-jarige zangcoach Anna Odobescu. Een wondermooie combinatie van technische bagage en emotie. Of dit krachtige liefdeslied het grote publiek zal kunnen bekoren, valt nog af te wachten. Deze song heeft een zodanig groot ‘Celine Dion-gehalte’ dat het al snel als saai en oubollig bevonden kan worden. Een plek in de finale zou verrassend zijn, gezien de sterke concurrentie in deze tweede halve finale.

Zwitserland: Luca Hänni – She got me

In tegenstelling tot andere jaren, lijkt Zwitserland dit jaar komaf te maken met de poppy zangeressen en ballads die ze normaal het podium opsturen. Met de 24-jarige Luca Hänni brengen ze het nummer ‘She Got me’, een verfrissende mix tussen Latijns-Amerikaanse en Arabische vibes. Dat Zwitserland dit jaar een outsider is voor de winst, staat buiten kijf. Deze Zuiderse song zal ongetwijfeld veel punten opleveren en zou na het songfestival weleens kunnen opduiken in de hitlijsten.

Letland: Carousel – That night

Misschien wel de meest ondergewaardeerde song van deze editie. Volgens de bookmakers strandt ‘That Night’ van de Letse band Carousel op de laatste plaats in deze halve finale. Ten onrechte. Dit nummer mist inderdaad wat punch om door te stoten naar de finale maar de feeërieke en rustgevend lied is zeker enkele minuten van jouw tijd waard. Een welgekomen afwisseling tussen al dat schreeuwerig geweld.

Roemenië: Ester Peony – On a Sunday

Roemenië bespeelt de mysterieuze snaar met ‘On A Sunday’. Zangeres Ester Peony wisselt sprookjesachtige hoogtes af met duistere stukken. Ook qua spektakelwaarde is deze inzending een winner. Zowel de choreografie, de kleding en het decor zijn on point. Het zou dan ook geen verrassing zijn dat Roemenië straks in de finale staat.

Denemarken: Leonora – Love is forever

Love Is Forever van Leonara is een sprookjesachtig nummer dat rechstreeks uit een musical zou kunnen komen. Geen inzending die onverdeeld succes zal hebben in de wedstrijd. De boodschap die Denemarken hiermee uitdraagt is dat wel. De mix tussen het Engels, Frans en Deens maakt ‘Love is Forever’ tot een universeel lied. Teder en vrolijk tegelijk. Benieuwd of Europa warmloopt voor deze atypische inzending.

Zweden: John Lundvik – Too late for love

Dat ze het Eurosongland bij uitstek zijn, wisten we al langer. Ook dit jaar komt Zweden met een steengoede inzending. Deze ‘Too Late For Love’ van John Lundvik is een soort mashup van Labrinth en gospel. Een unieke combinatie die diepgaande emotie afwisselt met vreugde en optimisme. Deze song zal ongetwijfeld in de smaak vallen en wordt een outsider voor de podiumplaatsen.

Oostenrijk: PÆNDA – Limits

Zoals de titel doet vermoeden is deze Limits van PÆNDA niet de sterkste inzending. Een emotioneel nummer dat je triestigste emoties naar bovenhaalt. Bovendien heeft het nummer een zeer slaapverwekkend karakter. Niet meteen waar de Eurovision-liefhebber op zit te wachten dus. Een schril contrast met ‘Rise Like a Phoenix’ van Conchita Würst, waarmee Oostenrijk in 2014 het Songfestival won. Misschien hoog tijd om nog eens een drag op het podium te gooien?

Kroatië: Roko – The dream

Kroatië stuurt dit jaar de 19-jarige Rocco Blažević, een jong talent met een zeer krachtige stem. ‘The Dream’ is een nummer met heel wat karakter. Het gebruik van het Kroatisch zorgt voor een authentieke sound die vooral in Oost-Europa in de smaak kan vallen. Of Rocco doorstoot naar de finale is nog een verrassing. Op basis van zijn talent zou dat zeker verdiend zijn maar online deed ‘The Dream’ het heel wat minder goed. Met 370.000 views voorlopig geen hoogvlieger.

Malta: Michela – Chameleon

Malta stuurt met Michela een serieuze kanshebber op de eindwinst. Dat is opvallend, want Malta was nooit een hoogvlieger op vlak van het Eurovisiesongfestival. Met Chameleon stuurt het kleine eiland voor de kust van Italië een catchy popsong met een apart kantje. Voor Michela is zingen een full body experience, liet ze eens weten in een interview en dat is hier ook te zien. De kans is zelfs klein dat de kijker thuis niet rechtspringt uit de zetel en begint de shaken op de zwoele beats van Chameleon. Hoor ik daar al een zomerhit aankomen?

Litouwen:  Jurij Veklenko – Run with the lions

Litouwen, het onderste land in de rij Baltische Staten zend met Run with the lions een upbeatnummer. Goede boodschap, maar een soms vreemde drum. Jurij Veklenko is een geboren zanger en haalt alle noten van de notenbalk. Hij heeft immers al tweemaal meegedaan aan het Eurovisiesongfestival als achtergrondzanger. Nu het tijd is om in de spotlights te treden, komt hij toch wat onzeker over. Daarnaast is het nummer ook niet bepaald een hoogvlieger. Vorig jaar scoorde het land niet slecht, want het eindigde op de 12de plek in de finale. Een herhaling lijkt er dit jaar toch niet aan te komen.

Rusland: Sergey Lazarev – Scream

Menig trouwe Eurosongfan kent Sergey Lazarev nog. De Rus eindigde in 2016 vlak achter de Zweedse winnaar Måns Zelmerlöw en bracht toen You are the only one, een lied dat gekenmerkt werd door de vele indrukwekkende speciale effecten. Dit jaar doet Rusland terug een gooi naar de eindwinst door Sergey een tweede kans te gunnen. Scream is net als zijn voorganger een zeer indrukwekkend en bombastisch nummer maar dat heeft hier zijn charme wel. Voor de special effects is het afwachten maar Rusland zal er weer een show van maken, zoals gewoonlijk.

Albanië: Jonida Maliqi – Ktheju tokës

Jonida Maliqi mag, na enkele mislukte pogingen de voorbije jaren eindelijk deelnemen aan het Eurovisiesongfestival. Voor Albanië brengt ze een ballade, zoals we gewoon zijn van Oost-Europese landen. Het lied bevat een sterke Griekse vibe, met weer veel panfluit. Het liedje gaat over Albanese immigranten die naar de rest van Europa verhuisden op zoek naar een beter leven. Ze maant hen aan terug te keren naar hun thuisland. Een enigszins mooie boodschap die waarschijnlijk niet echt begrepen zal worden door het internationale publiek.

Noorwegen: KEiiNO – Spirit in the sky

KEiiNO is een trio van een koppel Tom Hugo en Alexandra Rotan en hun sidekick Fred-René Buljo. Ze brengen een nummer dat uit de jaren ’90 lijkt te komen. Waar Tom en Alexandra een duet lijken te zingen, wordt die bubbel tijdens het refrein steeds doorprikt door de kale Fred-René Buljo die er He-lo e loi-la tussen zingt. Fred-René lijkt dus een beetje het derde wiel aan de wagen in dit liedje. Tof liedje dat nooit zal winnen, maar wel meedoet voor de finale.

Nederland: Duncan Laurence – Arcade

Onze Noorderburen worden getipt als dé grote kanshebber om de winnaar te worden van Eurovision 2019. Duncan Laurence slaagt erin om verschillende emoties los te weken in de luisteraar. Het liedje klinkt tegelijk heel sereen maar toch passioneel. Hoewel de climax niet van de sterkste is, past dit heel goed in het totaalpakket. Nu Eliot eruit ligt kan Duncan Laurence de eer van de Lage Landen hooghouden. Wie weet kunnen we volgend jaar wel naar het Songfestival gaan in Amsterdam.

Noord-Macedonië: Tamara Todevska – Proud

Macedonië veranderde vorig jaar van landsnaam van Former Yugoslavian Republic of Macedonia naar simpelweg Noord-Macedonië wegens een naamsconflict met de gelijknamige Griekse provincie. Dat is niet de enige verandering die er werd doorgevoerd in de voormalige Joegoslavische staat. Na twee flopjaren met slechte popsongs zet N.-Macedonië een stapje terug en brengt het een prachtige ballade die over vrouwenrechten gaat.

Azerbeidzjan: Chingiz – Truth

De halve finales worden afgesloten door Chingiz die voor Azerbeidzjan Truth brengt, een lekkere popsong die geeft wat je ervan verwacht. Meestal trapt Azerbeidzjan in de val om een te specifiek liedje te sturen waar de rest van Europa geen kaas van gegeten hebben. Het is afwachten wat Chingiz er live vanaf brengt want om het puur op het liedje te teren lijkt het toch wat te zwak en repetitief naar het einde toe.

TEKST: Duarte De Munter en Sander Petré